Ödüller

2013 MIPIM AR Geleceğin Projeleri Ödülü (1.lik Ödülü)

Suyabatmaz Demirel Mimarlık

Arif Suyabatmaz, Hakan Demirel

Ekip E. Yazkurt, O. Ülgen, S. A. Karaatlı

Müşteri Mar Yapı

Yer İstanbul/Turkey

Ebat 35.000 m2

TRI-G konut ve otel yapısı İstanbul’un kentsel dönüşümü kapsamında gün geçtikçe gelişmekte ve değişmekte olan bölgelerinden biri olan Bağcılar için tasarlanmıştır. Bu arazinin en belirgin ve önemli özelliklerinden birisi İstanbul’un en yoğun ve önemli iki ulaşım aksı olan E5 otoyolu ve TEM otoyolunu birbirine bağlayan Basın Ekspres yolu üzerinde olmasıdır. Basın Ekspres Yolu aynı zamanda Atatürk Uluslararası Havalimanı’nı şehrin geri kalan kısmına bağlamaktadır. Arazinin bulunduğu bölge, eskiden endüstriyel binaları barındırması sebebiyle İstanbul’un geri kalan bölgelerine oranla daha büyük arazi kaynaklarına sahip olmanın avantajına sahiptir.

Yapı, E-5 ve E-6 karayolunu birbirine bağlayan, üzerinden günde yaklaşık 200 bin aracın geçtiği Basın Ekspres Yolu’nun ilk parselinde bulunmaktadır. Basın Ekspres Yolu’nun sonunda ise, Türkiye’nin en büyük havalimanı olan Atatürk Uluslararası Havalimanı yer almaktadır. Bu durum yapının önünden her gün onbinlerce insanın geçmesine, haliyle yapının o kadar kişiyle etkileşime girmesine imkan vermektedir.
Bir diğer yandan, bu arazi için önemli ve dikkate alınması gereken etmenlerden biri de, henüz inşa edilmiş olan 14 metre yüksekliğindeki viyadüktür. Bu viyadük inşaatına bağlı olarak arazide kaçınılmaz bir üçgen alan tanımlanmıştır ve bu durum binanın belirli bir yüksekliğe kadar hem formunu hem de cephelerini etkilemektedir.
Projenin ana fikri varolan parametreler doğrultusunda yalın ve kentsel etkide önemli bir kompozisyon yaratabilmektir. Proje için en büyük sorunlardan birisi, arazinin bir kenarını tarifleyen viyadük olarak tanımlanmıştır. Öncelikle halihazırda varolan viyadük, tek bir amaca hizmet etmek üzere ve çok yalın bir biçimde tasarlanmış kuvvetli bir figürdür. Viyadüğün bu hali yapıya sirayet eder. Yapı bir platformla kendini yükseltirken olağan yalınlığıyla kentliye gözükür. Hiçbir ekleme yapmadan aynı viyadük gibi, tek bir amaca hizmet eder ve bunu yaparken olağan yalınlığıyla yapar. İmgesel olarak yapının altı, viyadükle sıkı bir ilişki içine girmiş olur.

Yapının, yakın zamanda yapılmış olan viyadüğe iyi niyetli bir tepkisi vardır. Öncelikle yapı 0 kotu olarak kendine viyadüğün üst kotunu kabul eder. Bu seviyede yapı bir platform tanımlarken, uyulması gereken yapı yaklaşma sınırına bağlı olarak tariflenen üçgen alan içerisinde yükselmek durumunda kalır. Böylece bir kent simgesi olmaya ilk adımını atar. Bu platform seviyesinin altında kalan mekanlar ise viyadüğün bizatihi kendisi ile bir kaç şekilde ilişkilidir. Yapının bu bölümü otopark olarak çalışmaktadır. Viyadüğün, araçlarla olan ilişkisi ile otoparkın araçlarla olan ilişkisi gözetildiğinde, programatik olarak da yapı ile viyadük tekrar ilişkilenir. Otopark artık sadece araçların park ettiği yer altına alınmış bir ayıp değil, araçların park halindeyken kentliye gösterildiği bir sergi-sunu mekanı olarak da çalışmaktadır. Bu sayede, sadece fonksiyon anlamında bir ilişkilendirme değil aynı zamanda görsel bağlamda da viyadük ile ilişkilendirme sağlanmış olur. Projede problem olarak tariflenebilecek bir diğer konu da arazinin oturduğu üçgen şeklindeki köşe parseldir. Yapının mizacı, üzerine oturduğu arsayı takip eder. Planometrik olarak elde edilen tarifli geometri, sıkıntılı bir mekan organizasyonuna sebebiyet verecek gibi dururken, yapı bu durumu, mevzuya farklı bir yaklaşımla lehine çevirir. Köşe, her katta kullanıcıya yapılmış bir jesttir.

MNG_CAMERA_2
diagram
siteplan
TRI-G_Office
MNG_CAMERA_11
03
04
CAMERA_6_GUNDUZ
CAMERA_F
CAMERA_10_SABAH
08
MNG_CAMERA_2
diagram
siteplan
TRI-G_Office
MNG_CAMERA_11
03
04
CAMERA_6_GUNDUZ
CAMERA_F
CAMERA_10_SABAH
08